Οφτόν Κλέφτικο

1976, 2 Ιουλίου, Koφίνου. Η μάνα μου παντρεύτηκε με τον πατέρα μου το 1968 στον Άγιο Αμβρόσιο της Κερύνειας. Λίγο μετά το γάμο, έμαθε να πυρώνει τον ξυλόφουρνο. Η προσφυγιά τη βρίσκει το 1975 στην Κοφίνου σε μια σκληρή καθημερινότητα. Ξυπνά χαράματα για να ταΐσει τα ζώα που είχαμε στην πίσω αυλή και μετά να πάει στο σφαγείο για να πάρει φρέσκο κρέας για το κρεοπωλείο μας. Δίπλα από το κρεοπωλείο το οικογενειακό μας εστιατόριο. Εκεί ξεκινούσε τη δουλειά της πολύ πριν ξημερώσει. Ο δε πατέρας μου την ίδια ώρα ταξίδευε σε όλη την Κύπρο για να βρει και να αγοράσει τα καλύτερα ζώα. Το οφτόν κλέφτικο της Πιστούς (της μάνας μου) γινόταν λοιπόν με πολλή ψυχή και μεράκι και γι’ αυτό παραμένει μια από τις καλύτερες της συνταγές. Όταν γεννήθηκα στις 2 Ιουλίου του 1976 είχα ήδη μυριστεί τη μυρωδιά του οφτού πολλές φορές. Γι’ αυτό και με τη συνταγή αυτή έχω μια ιδιαίτερη σχέση. Με συγκινεί, γιατί μέσα στα υλικά της βρίσκεται διάχυτη η ανθρώπινη ελπίδα που είναι εμφανέστατη στο πρόσωπο της Πιστούς μου.